Soms begin je aan een projectje en gaat het van het begin af aan al niet zo lekker.
Zo'n project was Minnie Mouse. Ze bestond uit veel lossen onderdelen waarvan vooral de armpjes priegelig klein waren. Hoe houd je dat in vredesnaam goed vast? Ook de beentjes die op de foto niet te zien zijn, waren in feite zwarte rolletjes die de schoentjes verbinden met het lijfje.
Zelfs het hoofdje bestond uit een half zwarte, half huidskleurige bal, waar ik nog wangetjes, het ooggebied, de ogen, de snuit en de oren op moest naaien. Ik was uiteindelijk ook niet tevreden over het resultaat, maar was ook niet van plan om het weer allemaal uit elkaar te halen na al die zweetdruppels.
Gelukkig vond Vajèn (op de foto 2,5, inmiddels 3 jaar) haar evengoed lief. Misschien vooral vanwege het belletje dat ik in het lijfje had gestopt. Of haar papa en mama daar zo blij mee zijn, durf ik niet te zeggen.
Ik maak het nog wel een keer weer goed met haar.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten