Temperatuurdeken update - week 16

 De gemiddelde temperaturen stijgen nu toch aardig. Nog geen oranje, maar wel 5 toeren geel mogen haken afgelopen week! 

Ook deze week: de nieuwste toeren vind je aan de linkerkant!

Temperatuurdeken update - week 15

Het leek er bijna op, afgelopen week, dat ik een nieuwe kleur mocht gaan gebruiken. Helaas net niet, de minimum temperatuur gooide roet in het eten. Kijk maar eens op de pagina "temperatuurdeken", daar kun je ook de tabellen met de minimum en maximum temperatuur zien. 

Maar alsnog, 3 toeren in geel, dat zorgt voor wat kleur! Het weer voor de komende dagen lijkt ook goed te worden. Zolang het 's nachts niet te koud wordt, zit de kans er in dat ik de eerste oranje bol mag gaan gebruiken. Alhoewel dat voor week 17 misschien gepaster is, daar valt Koningsdag in (grapje, hoor). 

Even voor de duidelijkheid, je moet de deken van rechts naar links "lezen". Helemaal rechts is 1 januari, helemaal links 15 april. 

Hij wordt ook al lekker breed, nog even en hij past niet meer in mijn stoel. Gelukkig hebben we dan nog een bank. Tegen de tijd dat de deken klaar is, zal ik een keer een foto van de hele deken maken, wanneer deze ligt te pronken boven op het (logeer)bed. Maar dat duurt nog een poosje, nog 37 weken om precies te zijn. 

Allemaal heel fijne paasdagen! 

Temperatuurdeken update - week 14

Bijna vergeten! 

Er was natuurlijk weer een week voorbij, en het was tijd om een update te plaatsen. Dat doe ik meestal op zaterdag, vorige week op zondag, en nu is het al maandag. Oeps. 

Dus bij deze alsnog. 

Niet dat er veel te melden is. Hij is weer ruim 3 cm langer natuurlijk, maar de kleuren blijven lichtgeel en zachtgroen. Op onderstaande foto zijn de nieuwste banen aan de linkerkant te zien. 

Een beetje variatie dan maar in de fotolocatie. 

Temperatuur deken update - week 13

 Hier dan de update over de temperatuurdeken. 13 weken voorbij, dat zijn drie maanden. De derde wisselbaan zit er in, rood is het geworden. Het zorgt wel voor wat meer kleur!

Zoals je ziet meet de deken nu 44 centimeter. Een rekensommetje leert me dan dat de totale lengte niet twee meter zal zijn, maar ongeveer 1 meter 80. Ik haak blijkbaar toch iets vaster dan ik gedacht had, ondanks de proeflapjes vooraf. 

Hoe we dat gaan oplossen, moet ik nog bedenken... 

Diploma A is binnen!

Vandaag was er even iets belangrijkers dan haken: Elena mocht eindelijk (eindelijk!!!) diplomazwemmen. En oma (en mama natuurlijk) mocht mee om aan te moedigen. Maar dat aanmoedigen was eigenlijk niet nodig, want ze deed het hartstikke goed! Was dat gat, waar ze door heen moest, een paar weken geleden nog bijna een mission impossible, nu was het een makkie! 

Kijk dan, hoe trots ze haar diploma laat zien! En terecht, hoor. Na twee en een half jaar mag dat ook best. 

Ze was begonnen in september 2019, via de BSO die het vervoer gingen regelen. Wel zo handig als je moeder alleen een scooter heeft, dat is niet zo fijn in de winter. De eerste maanden gingen prima. 

De eerste tegenslagen kwamen rond de kerst. Elena werd even flink ziek, een flinke griep waarschijnlijk, gevolgd door oorontsteking en waterpokken. Ze was dus een tijdje uit de running. Ze had net weer een paar lessen gehad, toen de Covid-pandemie begon. 

Het zwembad was een hele tijd dicht, mocht weer open, maar helaas, de verbouwing nog niet klaar. Daarna kwamen er nog diverse andere tegenslagen, geen vervoer, lekkage in het zwembad, nog een keer ziek, kortom, echt voortgang zat er niet in. 

Een paar weken geleden mocht ze dan eindelijk proefzwemmen. Helaas lukte het toen niet om door het gat te komen. Dus nog niet afzwemmen, maar nog even extra goed oefenen op dat gat tijdens de zwemlessen. En ja, ze mocht al snel weer proefzwemmen, en toen lukte het wel. Hoera! 

Toen kreeg Elena zelf een corona-virusje te pakken, en kon ze niet naar zwemles. De week er op bleek de BSO het vervoer niet rond te kunnen krijgen, dus ook gemist. Ojee, zou ze nu wel mogen afzwemmen? Maar gelukkig, het mocht. 

Vanmiddag was het dan eindelijk zo ver. Hoewel ze zei dat ze het niet spannend vond, merkten wij dat ze anders was. Dat mondje, dat anders nooit stil staat (van wie zou ze dat nou toch hebben?), bleef vrij rustig. Toen ze in het zwembad stond te wachten, kon je aan haar houding zien dat ze het toch best spannend vond. 

Gelukkig was dat weg zodra ze met kleren en al het eerste baantje had gezwommen. 

Elena, je mag zeker trots zijn op jezelf! Ondanks al die tegenslagen in de afgelopen twee en een half jaar heb je het toch maar mooi gedaan. Oma is zeker weten ontzettend trots op je! 

Op naar B!